Zaterdag in week 4 van de Veertigdagentijd

Toen God de HEER mij waarschuwde, kreeg ik het pas door;
Gij hebt mij inderdaad hun plannen laten zien.
Ik was argeloos
als een lam dat ter slachting geleid wordt;
ik vermoedde niet wat ze tegen me beraamden:
We vellen de boom in zijn volle kracht,
we bannen hem uit het land van de levenden,
zodat zijn naam niet meer wordt genoemd.

HEER, God van de hemelse machten,
uw oordeel is rechtvaardig,
Gij doorgrondt hart en nieren.
Laat mij dan zien, hoe Ge U op hen wreekt;
ik heb immers mijn zaak in uw handen gelegd.

Bij het horen van Jezus’ woorden
zeiden sommigen van het volk:
“Dit is inderdaad de profeet.”
Anderen zeiden:
“Het is de Messias.”
Weer anderen wierpen op:
“Komt de Messias soms uit Galilea?
Heeft de Schrift niet gezegd
dat de Messias zal komen uit het geslacht van David
en uit Betlehem, het dorp waar David woonde?”
Zo ontstond er dus om Hem verdeeldheid onder het volk.
Sommigen hunner wilden Hem gevangen nemen,
maar niemand sloeg de hand aan Hem.
Toen dan ook de dienaars
bij de hogepriesters en Farizeeën terugkwamen
vroegen dezen hun:
“Waarom hebt gij Hem niet meegebracht?”
De dienaars antwoordden:
“Nooit heeft iemand zo gesproken als die man.”
Waarop de Farizeeën zeiden:
“Hebt gij u soms ook laten bedriegen?
Heeft dan een van de overheden
of van de Farizeeën in Hem geloofd?
Dat volk, ja,
dat de Wet niet kent:
vervloekt zijn ze!”
Maar een uit hun kring, Nikodemus,
die vroeger bij Jezus gekomen was, merkte op:
“Veroordeelt onze Wet iemand
zonder hem eerst te horen en te vernemen wat hij doet?”
Zij gaven hem ten antwoord:
“Zijt gij soms ook uit Galilea?
Zoek maar na en gij zult zien
dat de profeet niet uit Galilea opstaat.”
Toen ging ieder naar huis.