Donderdag in week 1 van de Veertigdagentijd

In die tijd nam koningin Ester in doodsnood
haar toevlucht tot de Heer.
Zij bad aldus tot de God van Israël:
“Mijn Heer, onze Koning, Gij zijt de enige!
Kom mij te hulp, mij die alleen sta
en geen andere helper heb dan U,
want ik ga een groot gevaar tegemoet.
Van mijn geboorte af heb ik in de stam waaruit ik voortkwam
gehoord, dat Gij, Heer, uit alle volken Israël
en uit al hun voorouders onze vaderen hebt aangenomen
als een blijvend erfdeel en dat Gij voor hen alles hebt gedaan
wat Gij beloofd had.
Gedenk ons, Heer,
openbaar U in het uur van onze nood, en geef mij moed,
Gij, Koning van de goden en Heerser over alle heerschappij.
Leg mij een gelukkig woord in de mond
als ik sta tegenover de leeuw;
verander zijn gezindheid en breng hem tot haat
tegen de man die ons bestrijdt;
zodat hij en zijn medestanders te gronde gaan.
Red ons door uw hand en kom mij te hulp,
want ik sta alleen en heb niemand anders dan U, Heer.”

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:
“Vraagt en u zal gegeven worden,
zoekt en ge zult vinden,
klopt en er zal worden opengedaan.
Want alwie vraagt verkrijgt,
wie zoekt vindt
en voor wie klopt doet men open.
Of is er wel iemand onder u
die zijn zoon een steen zal geven als hij om brood vraagt?
Of een slang wanneer hij vraagt om een vis?
Als gij dus, ofschoon gij slecht zijt,
goede gaven weet te geven aan uw kinderen,
hoeveel te meer zal dan uw Vader die in de hemel is
het goede geven aan wie Hem daarom vragen.
Alles wat gij wilt dat de mensen voor u doen,
doet dat ook voor hen.
Dat is Wet en Profeten.”