Woensdag in week 5 door het jaar

In die dagen was de faam
die de HEER Salomo verleend had
ook doorgedrongen tot de koningin van Seba
en zij wilde hem persoonlijk op de proef stellen met raadsels.
Zij begaf zich naar Jeruzalem,
met een zeer grote stoet kamelen,
beladen met reukwerken, zeer veel goud en kostbare stenen.
Toen zij bij Salomo gekomen was,
legde zij hem alles voor wat zij in gedachte had.
Maar Salomo wist het antwoord op al haar vragen;
niets was voor de koning zó duister
dat hij het antwoord schuldig moest blijven.
Toen de koningin van Seba bevond hoe wijs Salomo was
en zij het paleis zag dat hij had laten bouwen,
de spijzen op zijn tafel,
de hovelingen die mee aanzaten,
de lakeien in hun uniform, de schenkers,
de brandoffers die hij geregeld opdroeg in de tempel van de HEER,
was zij buiten zichzelf van verbazing.
Zij zei tot de koning:
“Het is dus waar wat ik in mijn land gehoord heb
over uw wijsheid en uw ondernemingen.
Ik heb het niet kunnen geloven,
totdat ik hier kwam en het met eigen ogen zag.
Heus, men heeft mij nog niet de helft verteld;
u bezit meer wijsheid en rijkdom dan ik gehoord had.
Wat een voorrecht voor uw mannen,
wat een voorrecht voor uw dienaren,
dat zij voortdurend voor u staan
en uw woorden van wijsheid mogen horen.
Gezegend zij de HEER uw God,
die in u zoveel welgevallen heeft gehad
dat Hij u geplaatst heeft op de troon van Israël,
en u in zijn aanhoudende liefde voor Israël
tot koning heeft aangesteld
om recht en gerechtigheid te handhaven.”
Zij gaf de koning honderdtwintig talenten goud,
zeer veel reukwerk en ook kostbare stenen.
Nooit meer is er zoveel reukwerk aangevoerd
als de koningin van Seba toen
aan koning Salomo geschonken heeft.

In die tijd riep Jezus het volk weer bij zich en sprak tot hen:
“Luistert allen naar Mij en wilt verstaan:
niets kan de mens bezoedelen
wat van buiten af in hem komt.
Maar wat uit de mens komt,
dat bezoedelt de mens.
Als iemand oren heeft om te horen, hij luistere.”
Nadat Hij zich van het volk had teruggetrokken
en thuis gekomen was,
stelden zijn leerlingen Hem vragen over de gelijkenis.
Hij antwoordde hun:
“Begrijpt ook gij nog zo weinig?
Beseft gij dan niet,
dat al wat van buiten af in de mens komt
hem niet kan bezoedelen,
omdat het niet in zijn hart komt maar in zijn buik
en zijn weg vindt in een zekere plaats?”
Zo verklaarde Hij alle voedsel rein.
“Maar,”
- zei Hij -
“wat uit de mens komt,
dat bezoedelt de mens.
Want uit het binnenste, uit het hart van de mensen,
komen boze gedachten, ontucht, diefstal, moord,
echtbreuk, hebzucht, kwaadaardigheid, bedrog,
losbandigheid, afgunst, godslastering, trots, lichtzinnigheid.
Al die slechte dingen komen uit het binnenste
en bezoedelen de mens.”